Schrijfretraite 2026

 

Maandag 6 juli 2026

Vandaag is het zover! Ik ga op schrijfvakantie! Ik heb er zo’n zin in. Twee weken geleden hebben we een kennismaakmiddag gehad bij Kelly op het kantoor in Delft. En de laatste week wordt iedere dag een aftelkalender gedeeld die (bijvoorbeeld) precies 3 dagen, 3 uur, 3 minuten en 3 seconden tot de schrijfweek aangeeft. Met mijn “Ik moet op tijd zijn”-mentaliteit en de “Niet eerder dan 4 uur aankomen”-deadline, is er een interessante dans in mijn hoofd gaande. Tel hierbij op dat er een mail vanuit werk is gekomen dat “Binnenkort” een zomerpakket geleverd wordt (en ik dus niet thuis ben) en het hele feestje is compleet! Ik weet ondanks een idiote gedachtenstroom die me tegenwerkt op tijd te vertrekken, zodat ik nog zo’n veertig minuten speling heb. Dus vol zin (en in een volle airco) ben ik vertrokken. Wanneer ik ongeveer bij Breukelen mijn eerste file inrijd, kom ik erachter dat het (hard plastic) flesje water, dat voor een uurtje in de vriezer zou liggen… Jawel, nog in de vriezer ligt en het reserveflesje voor op de terugweg als het nóg warmer is in mijn koffer ligt. (: Drie files, flink wat vertraging en geen pauze verder kom ik aan op een prachtig soort landgoed in een gezellige drukte. Toch vraag ik me nog even af wie het heeft bedacht om grint neer te leggen op een pad waar mensen met (rol)koffers overheen moeten… Ik kom tegelijkertijd met mijn kamergenote aan en we worden door Kelly en Sanne naar onze kamer gebracht. Na besloten te hebben wie waar ligt, dump ik mijn koffers op het bed naast me en meng me tussen het gezelschap met een glas water mét ijs. Van Dominique krijgt iedereen een vriendschapsarmbandje en een super lief kaartje. De mijne pas helemaal bij mij én bij mijn verhaal! Na het eten zet ik mijn naam op de inschrijflijst voor de coachgesprekken en krijgen we een rondleiding door het huis en over het terrein. Het oude huis piept en kraakt aan alle kanten, heeft allerlei bijzondere routes en een geweldige charme. Op naar morgen, naar de eerste volle schrijfdag!

Dinsdag 7 juli 2026

Ik ben natuurlijk ook hier veels te vroeg wakker, dus pak ik mijn telefoon en vestig een nieuw record schermtijd bij elkaar scrollen, voordat ik keurig op tijd voor het ontbijt van 08:30 uur verschijn. Direct na het ontbijt is de dagstart, waarin we de doelen voor de week én voor de dag vertellen. Ook krijgen we de vragen “Waar voel ik me fijn en waarom?” en “Wat vind ik eng? Waar word ik bang van? Wat vind ik vies?”. En omdat ik deze vragen op mijn laptop uitwerkte, had ik tijd over en besloot deze vragen ook aan mijn personages te stellen. Om 10:00 uur sla ik enthousiast mijn laptop open en begin ik enthousiast met mijn doel: De tijdlijn verleden plotten! De verhaallijn verleden kwam maar niet van de grond, maar nadat ik mijn synopsis had aangeleverd, en nog eens over de ingeleverde synopsis nadacht, sprong er afgelopen weekend een geniaal idee naar voren en dat mag nu worden uitgewerkt. Na enkele uren flink geconcentreerd bezig te zijn geweest, geven mijn hersenen aan dat het tijd is voor een pauze. En met nog 45 minuten op de klok tot de lunchpauze van 13:00 uur, vind ik het wel prima om een langere pauze te houden. Na de lunchpauze verzamelen we ons in de eetkamer, die dus niet als zodanig wordt gebruikt, voor een sprintje. We krijgen 5 minuten de tijd om ons voor te bereiden en gaan vervolgens 20 minuten aan de slag. We werken aan ons eigen project en komen zo weer in ons schrijfwerk terecht. Dit sprintje zorgt er eigenlijk voor dat je na een pauze in je werkritme komt. ’s Middags had ik mijn eerste coachingsgesprek en heb ik een hoop huiswerk meegekregen. In het gesprek met Kelly kwam ik erachter dat ik nu drie tijdlijnen heb, maar dat is een verhaal/boek erg rommelig. Ik moet Post-Its gaan maken van de drie verhaallijnen, zodat we kunnen kijken waar wat in elkaar geschoven kan worden. Ik besluit zo veel mogelijk te plotten, zodat ik de post-its van tijdlijn verleden kan maken. Stiekem hoop ik dat ik dit snel af kan hebben, zodat ik de post-its samen met Kelly in elkaar kan schuiven en dan tóch nog een paar schrijfdagen te hebben om alvast een begin van de uitwerking te maken. Aan het einde van de dag ben ik tot het jaar 1971 gekomen en heb ik 2004 woorden geplot. Ik weet dat ik morgen twee hevige gebeurtenissen moet plotten én een heftige “persoonlijke gebeurtenis” van mijn karakter moet schrijven. Eerlijk gezegd kijk ik daar niet zo heel erg naar uit. Maar mijn eerste volle schrijfdag was een enorm succes. ’s Avonds niet veel gedaan, maar wel een dag afsluiting waarin we aangeven wat we hebben gedaan tot nu toe, wat eventueel beter kan, maar vooral wat we leuk vonden van de dag. Na het avondeten viel de groep in groepjes uiteen om nog te gaan schrijven/lezen/kletsen/spelletjes te doen/enzovoorts. Vandaag veel gedaan en heel weinig foto's gemaakt, maar wel een filmpje van de omgeving.

Woensdag 8 juli 2026

Wederom was ik met zonsopkomst wakker. Ik was vastbesloten om niet weer het wereldrecord telefoon scrollen te verbreken, dus nadat ik even op mijn telefoon had gezeten (want het was anders écht nog te vroeg), heb ik mijn spullen gepakt en heb ik beneden eerst wat onderzoek gedaan. Daar bleek dat ik gisteren één van de heftige gebeurtenissen toch iets te veel had onderschat. Ik was nogal moe en het Engels was niet blijven hangen. Vandaag ga ik namelijk schrijven over Bloody Sunday én Bloody Friday. Bij die laatste gebeurtenis, zijn in een tijdsspanne van ongeveer 80 minuten minstens 20 bommen ontploft. Bij de dagopening gaf ik eerlijk aan dat ik ertegenop zie om al die heftige gebeurtenissen te schrijven. Maar op de vraag wat ze zouden kunnen doen om me te helpen, wist ik dan gek genoeg geen antwoord te geven.😅 Blijkbaar maakte ik me druk om niks, want voor de lunchpauze had ik twee van de drie moeilijke gebeurtenissen al geplot. Bij de dagopening moesten we opschrijven welk doel ieder hoofdpersonage had en welke twee tot drie waarden daaronder zaten. Het doel van mijn personages was duidelijk, maar op die waarden heb ik nog heel erg zitten ploeteren. Na mijn coachsessie met Sanne ben ik daar echt even voor gaan zitten. Opzoeken welke waarden er zijn en wat er voor elk karakter/personage van toepassing is. Na het sprintje had ik alle lastige gebeurtenissen al beschreven en moest ik alleen “de rustigere” jaren samenvatten en beschrijven. Ook moest ik nog een aantal ‘persoonlijke gebeurtenissen’ van mijn hoofdpersonage bedenken en plotten. Gelukkig was het coachgesprek met Sanne een fijne afleiding tussendoor. Ik kreeg iets te horen wat ik in het echte leven nooit hoor: “Je moet meer details gebruiken en meer omschrijvingen gebruiken!” Zelfs als ik het nu opschrijf, moet ik weer lachen. Na de onderbreking van het coachgesprek heb ik super hard gewerkt, maar het grootste gedeelte van het plot staat! Ik denk dat het plot voor 90% af is van de tijdlijn verleden. Ondanks de lichte tegenzin vandaag heb ik 2247 woorden geschreven aan het plot. Morgen ga ik het laatste stukje plotten en dan kan ik aan de post-it briefjes beginnen. Nog even en het boek begint een echte vorm te krijgen! Vandaag was het de koudste dag en heb ik mezelf beloond door een extra lange douche te nemen voor het avondeten. Man, man, man, wat heb ik daarvan genoten! Van het waterballet dat achteraf voor de douchecabine lag, trouwens iets minder, maar dat heb ik braaf opgeruimd 😉 'S avonds heb ik nog een heerlijke boswandeling gemaakt. Die iets minder heerlijk werd toen ik een soort gegrom hoorde. Toen Sandra het ook hoorde zijn we omgedraaid en weer teruggelopen, want we hadden niet zo veel zin om eventueel de familie Zwijn tegen te komen...

Donderdag 9 juli 2026

Vanmorgen weer de eerste beneden, maar wat is dat lekker zeg! Even in alle rust de dag opstarten. En vandaag heb ik niet eens geschreven of onderzoek gedaan, ik heb mijn mail bijgewerkt. Een bijna lege inbox is wel fijn zeg! Tijdens de dagopening kregen we de opdracht om verschillende vormen van inspiratie op te schrijven. Dus bijvoorbeeld: “Welke muziek geeft inspiratie voor jouw verhaal?” Geïnspireerd door de vragen en geholpen door het uitstelgedrag, ben ik eerst begonnen met een lijstje op Spotify te maken. Daar staan (tot nu toe) 5 nummers op en daarmee kom ik vanzelf in het verhaal. Ik ging als een speer en al snel de laatste delen geplot, wat extra tijdlijn puntjes geplaatst en dus is… TIJDLIJN VERLEDEN HELEMAAL GEPLOT! Dat is dus mega snel gegaan! Bij de lunchpauze heb ik meteen aan Kelly gevraagd wanneer ze wat tijd over heeft om mijn verhaal in elkaar te schuiven. Zaterdag gaan we er even voor zitten. Daar heb ik nu al zin in! Hoewel ik “maar” 706 woorden heb getypt, heb ik daarnaast ook nog 28 post-it briefjes beschreven. Mijn boek in 28 post-its! Rond half vier was ik klaar (en moe), dus heb ik mijn koptelefoon opgezet en lekker in het zonnetje een boek geluisterd. Even rust voor het avondeten, genieten van de zon en van goede gesprekken. Doordat ik vandaag minder woorden heb geschreven, lijkt het alsof dit de rustigste dag tot nu toe is, maar ik heb juist heel veel (denk)werk verricht, alleen niet zichtbaar in woordenaantal. Veel medeschrijfsters herkennen zich hierin: Het lijkt alsof ik niks gedaan heb, maar ik heb heel veel dingen voor mijn verhaal gedaan die niet zo snel zichtbaar zijn in woordaantallen. Voorbeelden hiervan zijn: onderzoek doen, de wereld van je verhaal bouwen, karakters uitwerken, enzovoorts. ’s Avonds hebben we een deel van ons verhaal voorgelezen. We hadden Dominique tot voorzitter gebombardeerd en omstebeurt mochten we een stukje voorlezen. Mijn deel bevatte een heel mooie zin en Sandra had vanmorgen al gevraagd of die erbij zou zitten. Ik had een stukje gekozen van wat ik had gemaild naar Sanne om te redigeren. Na het eten had ik dit snel nog even aangepast voordat ik het stuk naar 1000 woorden liet krimpen. Ik had de opdracht: “stuur ons maximaal 1000 woorden van jouw verhaal toe” opgevat als “1000 woorden is 1000 woorden”. Blijkbaar had ik dus meer dan 1000 woorden mogen insturen, maar Sanne zou maar tot 1000 woorden gaan redigeren. Wist ik veel… 😉 Mijn stukje was wat uitgebreid en werd enthousiast ontvangen. En ook nu kreeg ik het compliment, ja het compliment, dat ik alles zo beelden beschrijf door al die details. Ook kreeg ik te horen dat mijn voorleesstem erg prettig is. Ik werd helemaal verlegen van al die complimenten! De avond was zo geslaagd, dat we het zondag een vervolg gaan geven 😊

Vrijdag 10 juli 2026

Vandaag was het de vrije dag van Sanne en Kelly, wat dus ook zou inhouden: geen dagopening, maar onze groep ik zo gemotiveerd dat we onder leiding van Dominique toch weer een dagopening deden. Ook besloten we dat we vanmiddag met een klein groepje naar de thermale baden van Arcen gaan. Eerlijk is eerlijk, hierdoor dacht ik dus dat ik niet zoveel zou gaan schrijven, maar ik heb de eerste drie brieven van Fiona geschreven. Goed voor 1817 woorden én ik heb de stamboom van een familie tijdlijn heden/vroege verleden opgeschreven. De familieleden die in het verhaal gaan voorkomen staan in deze stamboom vermeld. Dat was hard nodig, want er stonden best veel namen verkeerd in mijn verhaal. ’s Middags zijn we met een klein groepje (Lenna, Dominique, Elisabeth, Ilse en ik) naar de thermale baden van Arcen gegaan. Vijf vrouwen in een auto met een (persoonlijk) Belgisch kenteken, op weg naar de terminale baden behoeft toch enige uitleg… Lenna heeft de mazzel dat ze als Belgische een persoonlijk kenteken mag aanvragen. Haar auto draagt dan ook haar naam. Uit pure vermoeidheid had één van de andere dames een verspreking gemaakt en in volle overtuiging gezegd dat we naar de terminale baden gingen. Ze zag dit ook zo op de bordjes staan, terwijl de anderen toch de juiste terminologie zagen staan. We moesten met de veerpont de rivier over en Lenna heeft dit voor het eerst gedaan. Het is weer een vinkje voor een niet bestaande inburgeringscursus 😉. Dat ik ook voor het eerst van een pont gebruik maakte liet ik voor het gemak even achterwege 😇 We hebben heerlijk genoten van de thermale baden die dus ook massagestralen hadden. Hier was ik erg benieuwd naar, want ik had er al wat over gehoord van mijn collega. Laat ik het erop houden dat er inderdaad onder water massagestralen waren (in drie van de vier baden), maar dat massage een breed begrip is. Het werd beschreven als een medisch spoelapparaat en een hoge druk reiniger. Na tweeënhalf uur gingen we hongerig terug. Als een stel pubers hebben we eerst de koelkast en vervolgens een chips zak geplunderd om daarna met alsnog trek (ja echt waar een rammelende maag) aan tafel te gaan voor een vegetarische barbecue. Ik had nog nooit een vegetarische barbecue gehad en vond het een hele ervaring. Gelukkig waren we allemaal eensgezind in hoe lekker we het vonden. Daarna liet ik me van mijn meest technische kant zien en sloot de TV aan, heb de juiste (Belgische) zender gevonden én was dus nog ruim op tijd voor de wedstrijd Spanje – België. En omdat zwemmen (ja ook het relaxte dobberen in de thermale baden) best vermoeiend is, besloot ik met de gunstige uitslag voor België te gaan slapen. De uitslag zou ik de dag daarop wel nakijken…

Zaterdag 11 juli 2026

Bij het starten van de dag had ik dezelfde energie als de enige man in ons gezelschap: Mango, de hond. Met een goede reden, want vandaag zou Kelly mij helpen om de post-its in de juiste volgorde te plaatsen. Bij het ontbijt vroeg ik dus al hoe laat we zouden gaan zitten ☺ Met de dagstart gingen we een verhaaltje schrijven door te spelen met schrijfstijl. Het versnellen of vertragen heeft namelijk te maken met hoeveel woorden en details je gebruikt. We moesten kiezen tussen een geladen moment, aan-of uitkleden of iets met eten. Ook moest er een kleur in voorkomen. Je mocht dus iets uit je eigen verhaal naar gebruiken of iets nieuws schrijven. Een aantal mensen ging achteraf hun verhaal voorlezen. En nadat twee mensen echt een smerig stuk over eten hadden geschreven (ik kon mijn gezicht niet in de plooi houden), besloot ik als tegenhanger mijn eetverhaal te delen, waarin kleur, gevoel en opsomming naar voren kwam. Mijn verhaaltje, samen met de andere niet-eet verhalen, balanceerde de rest, maar alle nieuwe verhalen inspireerde me om flink aan de slag te gaan. Ik was lekker optimistisch en dacht “wel even” drie hoofdstukken te schrijven, maar zo werkt dat natuurlijk niet! Ik heb heel hard gewerkt en ruim 3366 woorden aan mijn verhaal geschreven. Dat is hoofdstuk 1 en een klein deel stukje van hoofdstuk 2. Maar… Ik ben over die magische grens: de eerste 10.000 woorden zijn overschreden en dat is een mijlpaal! Mijn coachsessie liep heel lekker en zoals we dat ik schrijversland zeggen: Mijn boek staat! Als je de post-its in de juiste volgorde hebt staan, weet je wat je in welke volgorde moet plaatsen. Ik had zelf zoiets van: “Hè hè, dat is achter de rug. Ik weet waar ik aan toe ben, waar ik naartoe kan werken.”, maar Kelly liet mij weten dat ze met sommige mensen die zij coacht hier wel 4 uur over kan doen en dat ik dat in een half uur voor elkaar had gekregen. “En Manon kijk even naar wat je hebt gedaan deze week: Je hebt de hele tijdlijn verleden geplot, al deze post-it briefjes geschreven, de volgorde van je boek bepaald én al meer dan 10.000 woorden uitgeschreven. Daar mag je best trots op zijn!” Potverdorie, die vrouw heeft gelijk! Wat heb ik eigenlijk veel gedaan in vijf dagen schrijven! De dag werd afgesloten met zelfgemaakte pizza’s. Daarna werd ik tweede toen ik voor het eerst Hitster speelde. Ik bleek dus best veel jaartallen te weten, maar ook de artiesten en titels gingen goed. Alleen had ik meer moeite met de modernere liedjes. Dus ongeveer 2010 en jonger. Maar het was een hele leuke avond! Morgen de laatste volle schrijfdag waarin ik hoofdstuk 2 van de tijdlijn heden wil schrijven. Ook wil ik graag dit reisdagboek overtypen, want tot nu toe heb ik alles eerst op papier opgeschreven.

Zondag 12 juli 2026

Vandaag was alweer de laatste schrijfdag! Met een half slaperig hoofd besloot mijn onderbewuste dat het jaloers was op de club van hoofdstoters en kwam mijn hoofd tijdens het omkleden tegen een lage balk aan. 😒 Het is een oud huis dat aan alle kanten kraakt en het huis is duidelijk niet gebouwd op de lengte van 2026. Nadat ik dus de sterrenhemel zag ná zonsopkomst, geen pijnkreet had geslagen omdat mijn kamergenote nog lag te slapen en de hoofdpijn voelde opkomen, heb ik toch maar een aspirine naar binnen gewerkt. Geen zorgen, ik ging niet out, maar prettig is anders. Na het ontbijt in de brandende zon, deden we de dagstart aan een tafel in de schaduw. Het waren reflectievragen op afgelopen week en een vooruitblik op de toekomst. Vrij overmoedig dacht ik op 31 december dit jaar wel (de eerste versie van) mijn verhaal af te hebben. Toen ik daarna aan de slag ging, ging ik inderdaad als een speer. In de loop van de dag zakken de vragen wat in en ga je er (onbewust) nog wat over nadenken en wordt je over de tijdlijn toch iets minder optimistisch. Zeker omdat je bedenkt dat er nog zoiets is als "het echte leven" waarin werk, huishouden, activiteiten in de avond en de hoeveelheid motivatie na een werkdag een rol spelen... maar de eerste stappen naar een af verhaal zijn gezet, de eerste (kilo)meters zijn gemaakt en we stappen vol goede moed door. Na het middageten gingen we een spelletje doen: de eendjes die oberal en nergens stonden, moesten we verzamelen. Degene die de meeste eendjes had verzameld mocht die avond als eerste ijs opscheppen. Ik was al heel trots op mijn aantal, want zeven was heel goed. Maar degene die vroeg hoeveel ik er had, bleek er 13 te hebben en er was zelfs iemand die 20 van de 50 eendjes wist te verzamelen! Bij het avondeten stond ik verbaasd te kijken: waarom schept iedereen nou zo'n klein beetje Quinoa op? Zou dat als bijgerecht voor de groenten dienen? Ik had, zoals altijd, 2 scheppen uit iedere bak eten opgeschept. En als je nog nooit quinoa hebt gegeten, dan weet je niet dat die kleine korreltjes enorm vullen! Schaam, schaam, maar het leek alsof mijn bord vol terug ging... De avond bestond uit twee activiteiten: briefjes plakken en voorlezen. En dan denk je: "Briefjes plakken???" Ik nodig u uit om mijn foto's te bekijken. 😊 Om aan te geven wie waar ligt te snurken, hangt er een briefje op de deur. In ons welkomspakketje zat een pakje post-it briefjes en die werden gebruikt om iedereen te bedanken voor de leuke week. Het hele A4'tje hangt vol. Zo'n leuk gebaar van iedereen en zulke lieve woorden mogen ontvangen ☺️ Daarna was het tijd voor de voorleesavond. Eerst kreeg iedereen een ijsje en daarna gingen we omstebeurt vertellen hoe onze dag en onze week was geweest. En toen was het tijd om weer een stukje van het verhaal voor te lezen. Ik had nu gekozen voor tijdlijn heden en ook meteen de allereerste 495 woorden. Het blijft spannend om je verhaal voor te lezen, maar ook dit stukje werd, net zoals de stukjes van de anderen, enthousiast ontvangen. Morgen alleen nog ontbijten, koffers pakken en dan weer een fijne rit naar huis maken. We zitten er stiekem aan te denken om een schrijverssekte op te richten, zodat we de hele dag kunnen schrijven met deze fijne groep mensen. Maar voor nu, zullen we elkaar op de hoogte blijven houden van de schrijfontwikkelingen.

Maandag 13 juli 2026

Vandaag alweer de laatste dag! Gisteren was het laat geworden, want enorme gezelligheid en een hond die (eindelijk😂) lag te slapen op mij, waardoor ik niet op durfde te staan. Maar het was net zo vroeg dag als de andere dagen. Aangezien ik gisteren al mijn koffer had gepakt, kon ik me zo omkleden en alvast de tas met schrijfspullen mee naar beneden nemen. Ik besloot dat het handig was als alle (opgestuurde) foto's in één mapje "Schrijfwerk 2026" zouden komen te staan. Dan kan ik ze zo naar mijn computer verplaatsen als ik thuis ben. Blijkbaar vindt mijn telefoon iedereen hier net zo gezellig als ik en heb ik nu iedere foto 2x in mijn fotoapp staan. 🤣 Dat "even" foto's verplaatsen gaat dus niet meer op.😅 Na veel heen en weer lopen om koffers en tassen naar beneden te halen, nog één kopje thee, nog wat praten, knuffels geven aan de andere schrijfsters en nog meer uitstellen moesten we toch echt vertrekken. Een eekhoorn vond dat hij/zij het recht had om eerst over te steken en bedacht zich nog net op tijd dat de banden van mijn auto erg dichtbij kwamen. Met een lichte hartverzakking reed ik verder door een groot landelijk gebied met landbouw grond, rozenkwekerijen en een veld waar ze graan aan het oogsten waren. Daarna kwam ik in de bewoonde wereld terecht en kon ik mijn weg naar huis vervolgen. Tussen door nog even een pauze bij La Place genomen en voordat ik thuis was nog een zomerpakket opgehaald. Het grappige is, ik kan een kerstpakket (en nu dus ook een zomerpakket) niet laten staan. Ik vind dat zó leuk ☺️ Dus nog voordat ik mijn koffer en schrijftas ging legen moest dat pakketje open. Wauw, wat leuk dat we een zomerse attentie van het werk hebben gekregen 😊 De koffer en tas zijn leeg, de spullen opgeruimd en de herinneringen geschreven. Dank aan mijn mede schrijfsters voor de fijne week en natuurlijk Kelly en Sanne in het bijzonder! Het was fantastisch!